bunazza
fs.: la bunazza
pl.: li bunazzi
Traina (1868)
Bunazza.
- s. f. Lo stato del mare in calma, in tranquillità: bonaccia.
- fig. Lo stato di chi torna pacato, dopo una rabbia.
- Ogni sorta di buona e felice fortuna: bonaccia. (A. V. ital. bonazza, in Semprebene).
La vuci di Traina veni dû
Wikisource Talianu
e veni pubblicata sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.