Chiù dâ Palora

curiusu  {agg.}

EN:   curious, inquisitive

IT:   curioso

puisìa:

  • 'Stu Filosofu arditu e curaggiusu,
    Pr' 'un si passari chista musca a nasu,
    Vosi calari propriu 'dda ghiusu
    Pri ristrani di tuttu pirsuasu;
    Tuttu vosi vidiri curiusu
    Ccu l'occhi proprii, ed accirtau lu casu:
    Ma fu da tanti cosi' 'mbarazzatu,
    Ch'ha tantu tempu, e ancora 'un è turnatu.
    ("Lu focu di Muncibeddu", Tempio)

curiusu

ms.:   curiusu

fs.:     curiusa

pl.:     curiusi


Traina (1868)

Curiusu.

  • add. Che ha od arreca curiosità: curioso.
  • Faceto, piacevole, compagnevole: curioso.
  • Soverchiamente vago di checchessia: curioso.
  • Strano, ridicolo; p. e. ma tu si curiusu, sai? comu pozzu fari...: ma tu sei curioso, sai? come posso fare...
  • Di cosa che paja strana, o da non consentirla, p. e. chista è cosa curiusa: questa l'è curiosa!.
  • Per singolare, strano; o un poco intrattabile.
  • Prov. lu 'nfernu è fattu pri li curiusi, per motteggiare gl'indiscreti curiosi.
  • mi sentu curiusu, non mi sento bene in salute: mi sento curioso (Fanf. Voc. d. u. Tosc.). Sup. curiusissimu: curiosissimo.

La vuci di Traina veni dû Wikisource Talianu e veni pubblicata sutta la licenza CC BY-SA 4.0.