Chiù dâ Palora

disgraziatu  {sust.}

puisìa:

  • Nci vurrissi daveru lu ramaci
    mi chiam' a ggenti e fforti mi nci rici:
    disgraziati, non truvati paci
    pirchì siti tra vvui sempri nimici.
    ("Chistu è lu mundu", Giunta)

disgraziatu

ms.:   lu disgraziatu

pl.:     li disgraziati


Traina (1868)

Disgraziatu.

  • add. Che ha disgrazia: disgraziato.
  • Non gradito: disgraziato.
  • Svenevole, sguaiato: sgraziato. Sup. disgraziatissimu: disgraziatissimo.
  • Sgraziatissimo.

La vuci di Traina veni dû Wikisource Talianu e veni pubblicata sutta la licenza CC BY-SA 4.0.