puisìa:
- Na munita rû tò portafogghiu cunsumatu,
matri,
chinu ri santini.
("Nni la fudda", Chessari)
munita
fs.: la munita
pl.: li muniti
Traina (1868)
Munita.
- s. f. Metallo coniato ad uso di spendere: moneta.
- – bianca, quella d'argento: moneta bianca.
- – currenti, quella in uso: moneta corrente.
- battiri munita, far coniare, monetare: battere moneta.
- pagari di bona o mala munita, render buono o mal merito: pagar di buona o trista moneta. Onde, pagari di la stissa munita, render male per male: render pan per focaccia.
- fari munita fausa per unu, far qualunque cosa per favorir alcuno: far carte false per alcuno.
La vuci di Traina veni dû
Wikisource Talianu
e veni pubblicata sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.