Chiù dâ Palora

sirvituri  {}


Traina (1868)

Sirvituri.

  • s. m. Chi serve, familiare: servidore, servitore.
  • Prov. in assenza di lu patruni si canusci lu sirvituri, è chiaro.
  • lu bonu sirvituri divi aviri l'oricchi di lepri, cioè deve esser attento e assentito.
  • sirvituri biancu, V. cantaru.

La vuci di Traina veni dû Wikisource Talianu e veni pubblicata sutta la licenza CC BY-SA 4.0.