stranu
ms.: lu stranu
pl.: li strani
Traina (1868)
Stranu.
- add. Nuovo, inusitato, stravagante, strano.
- Ruvido, scortese: strano. Sup. stranissimu: stranissimo.
Stranu.
- iri stranu, uscire dal proprio paese, onde si diventa forestiero.
La vuci di Traina veni dû
Wikisource Talianu
e veni pubblicata sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.