Chiù dâ Palora

acchianari  {verbu}

pruverbiu:

  • Cui acchiana troppu 'nnautu nun è sicuru.

acchianari

prisenti

acchianu

acchiani

acchiana

acchianamu

acchianati

acchiànanu

mpirativu

--

acchiana

acchianassi

acchianamu

acchianati

--

passatu

acchianai

acchianasti

acchianau

acchianamu

acchianàstivu

acchianaru

mpirfettu ndi.

acchianava

acchianavi

acchianava

acchianàvamu

acchianàvavu

acchianàvanu

mpirfettu cung.

acchianassi

acchianassi

acchianassi

acchianàssimu

acchianàssivu

acchianàssiru

futuru

acchianirò

acchianirai

acchianirà

acchianiremu

acchianiriti

acchianirannu

cundiziunali

acchianirìa

acchianirivi

acchianirìa

acchianirìamu

acchianirìavu

acchianirìanu

girunniu

acchianannu

participiu

aviri acchianatu

agg.:   acchianatu


Traina (1868)

Acchianari.

  • v. a. e intr. Portar su: salire.
  • intr. andar su: salire, ascendere.
  • Crescere di prezzo: rincarare.
  • Parlandosi di spesa: ammontare, importare.
  • aviri li diavuli acchianati o acchianaricci tutti: venir i barbaglini, aver il buco a rovescio, montar in ira, assillare.
  • ci acchianaru: gli venne la cardana, gli saltò il moscherino.
  • acchianari la musca, alle bestie: aver l'assillo.
  • acchianari e scinniri lu manciari: sentirselo alla gola.
  • acchianari mura lisci: arrovellarsi, saltar in bestia: incollerirsi.
  • Prov. cui acchiana troppu 'nnautu nun è sicuru: chi troppo sale, dà maggior percossa. P. pass. acchianatu: salito. Come in italiano da monte si fece montare così noi da chianu avremo fatto 'nchianari, acchianari.

Acchianari. m'acchiana, intendesi la rabbia: la mi monta.

La vuci di Traina veni dû Wikisource Talianu e veni pubblicata sutta la licenza CC BY-SA 4.0.