puisìa:
- Non c'è bisognu ca ti fai 'na meta;
finu a quannu tu lassi ppi la strata
'ss' oduri di Sicilia 'ncueta,
la to' carrera è sempri assicurata.
("Dialugu tra l'auturi e lu so' libru", Martoglio)
pruverbi:
- Lu bisognu è mastru e 'nsigna a fari.
- Lu bisognu fa curriri li ciunchi.
bisognu
ms.: lu bisognu
pl.: li bisogni
Traina (1868)
Bisognu.
- s. m. Mancamento di cosa di cui però si possa in qualche modo far a meno, quindi meno che necessità: bisogno.
- aviri di bisognu: aver di bisogno.
- Prendesi anche per le necessità corporali, l'andar del corpo: bisogno; onde fari li so' bisogni: far i suoi bisogni, cacare.
Bisognu.
- Prov. lu bisognu fa sentiri a li surdi: il bisogno fa trottare la vecchia.
La vuci di Traina veni dû
Wikisource Talianu
e veni pubblicata sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.