puisìa:
- Ed iu, ntra scrusciu e fumu,
mentri caminu,
ni sta città putenti,
viu la dibulizza, fragili, umana,
di li sò emarginati,
curcati 'nterra,
darrè li porti
tutti 'ncudduriati.
Parinu cani senza li patruna,
rugnusi e abbannunati.
("Caminu", Provenzano)
pruverbiu:
- Cui camina adaciu, prestu arriva.
caminari
prisenti
caminamu
caminati
camìnanu
passatu
caminai
caminasti
caminau
caminamu
caminàstivu
caminaru
mpirfettu ndi.
caminava
caminavi
caminava
caminàvamu
caminàvavu
caminàvanu
mpirfettu cung.
caminassi
caminassi
caminassi
caminàssimu
caminàssivu
caminàssiru
futuru
caminirò
caminirai
caminirà
caminiremu
caminiriti
caminirannu
cundiziunali
caminirìa
caminirivi
caminirìa
caminirìamu
caminirìavu
caminirìanu
participiu
aviri caminatu
agg.: caminatu
Traina (1868)
Caminari.
- v. intr. Andare colle gambe: camminare.
- S'usa a. – un paisi: camminar un paese.
- Met. Operare: camminare.
- L'andar delle navi: camminare.
- Muoversi: camminare.
- Progredire un lavoro cominciato: camminare.
- – un discursu, un fattu, ragionare, avere del credibile: camminar pe' suoi piedi, rinvergare.
- nun putiri caminari e vuliri curriri, non poter il meno e voler il più.
- jiri caminannu pri nun sediri: andar anfanando, bighellonando, andar qua e là oziosamente.
- – detto di paese vale stendersi: camminare.
- – a panza 'n terra: repere, rettare.
- – dicesi pure del moto di una macchina: camminare.
- – casa casa: camminar per casa, rigirarsi per la casa.
- – supra un cozzu di cuteddu, andar a dovere: camminare sur un filo di coltello, arar diritto.
- – di latu: andar a croscio o ancajone, camminare convergendo da un lato, quasi per zoppicamento. P. pass. caminatu: camminato.
La vuci di Traina veni dû
Wikisource Talianu
e veni pubblicata sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.