Chiù dâ Palora

chiantari  {verbu}

EN:   plant

IT:   coltivare, piantare

chiantari

prisenti

chiantu

chianti

chianta

chiantamu

chiantati

chiàntanu

mpirativu

--

chianta

chiantassi

chiantamu

chiantati

--

passatu

chiantai

chiantasti

chiantau

chiantamu

chiantàstivu

chiantaru

mpirfettu ndi.

chiantava

chiantavi

chiantava

chiantàvamu

chiantàvavu

chiantàvanu

mpirfettu cung.

chiantassi

chiantassi

chiantassi

chiantàssimu

chiantàssivu

chiantàssiru

futuru

chiantirò

chiantirai

chiantirà

chiantiremu

chiantiriti

chiantirannu

cundiziunali

chiantirìa

chiantirivi

chiantirìa

chiantirìamu

chiantirìavu

chiantirìanu

girunniu

chiantannu

participiu

aviri chiantatu

agg.:   chiantatu


Traina (1868)

Chiantari.

  • v. a. Porre dentro terra il seme o il ramo d'un albero acciocchè germogli: piantare.
  • Per sim. il conficcar checchessia in qualche luogo: piantare.
  • Fermare, collocare, e si usa anco rifl.: piantare, piantarsi.
  • Lasciare o abbandonar chicchessia: piantare.
  • chiantari manu ad unu, far violenza, metter le mani addosso a uno.
  • rifl. Tacersi.
  • Non pagare potendo.
  • chiantari li tacchi: T. calz. impostar i tacchi (Car. Voc. Met.).
  • chiàntati: zitto!

Chiantari. cu' nun chianta, nun scippa: chi non semina non raccoglie.

La vuci di Traina veni dû Wikisource Talianu e veni pubblicata sutta la licenza CC BY-SA 4.0.