Chiù dâ Palora

fumari  {verbu}

EN:   smoke

IT:   fumare

fumari

prisenti

fumu

fumi

fuma

fumamu

fumati

fùmanu

mpirativu

--

fuma

fumassi

fumamu

fumati

--

passatu

fumai

fumasti

fumau

fumamu

fumàstivu

fumaru

mpirfettu ndi.

fumava

fumavi

fumava

fumàvamu

fumàvavu

fumàvanu

mpirfettu cung.

fumassi

fumassi

fumassi

fumàssimu

fumàssivu

fumàssiru

futuru

fumirò

fumirai

fumirà

fumiremu

fumiriti

fumirannu

cundiziunali

fumirìa

fumirivi

fumirìa

fumirìamu

fumirìavu

fumirìanu

girunniu

fumannu

participiu

aviri fumatu

agg.:   fumatu


Traina (1868)

Fumari.

  • v. intr. ass. Mandar fumo: fumare. Semplicemente esalare, svaporare: fumare. Per sim., lo effetto dell'ira, del furore: fumare. Onde si dice fumari pri li naschi, dar nelle furie: sbuffare.
  • – lu ciriveddu, – la testa, avere gran calore al cerebro per cagion di traversia o passione impetuosa che avvilisce o commuove: esser in travaglio, in costernazione.
  • v. a. Succhiare e mandare per bocca il fumo del tabacco: fumare.
  • – lu culu, dormire.
  • fumarisilla, andar pettoruto, con fasto e millanteria: spocchiare. P. pres. fumanti: fumante. P. pass. fumatu: fumato.

La vuci di Traina veni dû Wikisource Talianu e veni pubblicata sutta la licenza CC BY-SA 4.0.