Chiù dâ Palora

furtunatu  {agg.}

EN:   fortunate

IT:   fortunato

furtunatu

ms.:   furtunatu

fs.:     furtunata

pl.:     furtunati


Traina (1868)

Furtunatu.

  • add. Che ha fortuna: fortunato.
  • asinu furtunatu, chi ignorante vien alzato a dignità.
  • nasciri furtunatu, che è sempre fortunato: nascer vestito.
  • cu' furtunatu nasci accussì mori: chi comincia ad aver buon tempo l'ha per tutta la vita. Sup. furtunatissimu: fortunatissimo.

La vuci di Traina veni dû Wikisource Talianu e veni pubblicata sutta la licenza CC BY-SA 4.0.