furtunatu
ms.: furtunatu
fs.: furtunata
pl.: furtunati
Traina (1868)
Furtunatu.
- add. Che ha fortuna: fortunato.
- asinu furtunatu, chi ignorante vien alzato a dignità.
- nasciri furtunatu, che è sempre fortunato: nascer vestito.
- cu' furtunatu nasci accussì mori: chi comincia ad aver buon tempo l'ha per tutta la vita. Sup. furtunatissimu: fortunatissimo.
La vuci di Traina veni dû
Wikisource Talianu
e veni pubblicata sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.