Chiù dâ Palora

prumèttiri  {verbu}

SC:   prumèttiri, prumìettiri

EN:   promise

IT:   promettere

pruverbiu:

  • Prontu prumetti cui non po osservari.

prumèttiri

prisenti

prumettu

prumetti

prumetti

prumittemu

prumittiti

prumèttunu

mpirativu

--

prumetti

prumittissi

prumittemu

prumittiti

--

passatu

prumisi

prumittisti

prumisi

prumisimu

prumittìstivu

prumisiru

mpirfettu ndi.

prumitteva

prumittevi

prumitteva

prumittèvamu

prumittèvavu

prumittèvanu

mpirfettu cung.

prumittissi

prumittissi

prumittissi

prumittìssimu

prumittìssivu

prumittìssiru

futuru

prumittirò

prumittirai

prumittirà

prumittiremu

prumittiriti

prumittirannu

cundiziunali

prumittirìa

prumittirivi

prumittirìa

prumittirìamu

prumittirìavu

prumittirìanu

girunniu

prumittennu

participiu

aviri prumisu

agg.:   prumisu


Traina (1868)

Prumèttiri.

  • v. intr. e att. Obbligar altrui la sua fede di fare alcuna cosa: promèttere.
  • Fare sperare checchessia: promettere.
  • antifr. Minacciare: promettere.
  • prumettiri mari e munti, o Roma e toma, cioè molte e grandi cose: prometter Roma e toma, o mari e monti.
  • a riccu nun prumettiri e a poviru nun mancari, quando si promette bisogna attendere.
  • promitto promittis sta pri nun attenniri: il promettere è la vigilia del non attendere.
  • cu' assai prumetti prestu si nni penti, è chiaro.
  • prontu prumetti cu' nun pò osservari: chi molto profferisce, poco mantiene.
  • prumettiri beni, essere di grande aspettativa: prometter bene.
  • prumetti pocu ed attenni assai, è far da savio ed onesto.
  • nun prumettiri così chi nun poi attenniri, è chiaro.
  • prumettiri è viggilia di lu dari, almeno per l'uomo onesto.
  • rifl. a. Promettersi. P. pass. prumittutu o prumisu: promesso.

La vuci di Traina veni dû Wikisource Talianu e veni pubblicata sutta la licenza CC BY-SA 4.0.