Chiù dâ Palora

tinciri  {verbu}

tinciri

prisenti

tinciu

tinci

tinci

tincemu

tinciti

tìnciunu

mpirativu

--

tinci

tincissi

tincemu

tinciti

--

passatu

tincivi

tincisti

tincìu

tincemu

tincìstivu

tinceru

mpirfettu ndi.

tinceva

tincevi

tinceva

tincèvamu

tincèvavu

tincèvanu

mpirfettu cung.

tincissi

tincissi

tincissi

tincìssimu

tincìssivu

tincìssiru

futuru

tincirò

tincirai

tincirà

tinciremu

tinciriti

tincirannu

cundiziunali

tincirìa

tincirivi

tincirìa

tincirìamu

tincirìavu

tincirìanu

girunniu

tincennu

participiu

aviri tinciutu

agg.:   tintu


Traina (1868)

Tìnciri.

  • v. a. Dar colore, colorare: tignere, tingere.
  • Imbrogliare, giuntare, levar di sotto denari ad alcuno con frodi o furberie: bollare, frecciare.
  • Far qualche danno o luffa ad uno: accoccarla ad uno.
  • tincirisi, vale anche rovinarsi.
  • essiri tinciutu di gadda niura e vitriolu, essere stato frodato, giuntato: essere stato bollato, o frecciato.
  • tu mi tincisti e io ti ngramagghiavi, modo prov. che vale se tu mi giuntasti io ti giuntai del pari. P. pass. tinciutu: tinto.
  • Bollato, frecciato.

La vuci di Traina veni dû Wikisource Talianu e veni pubblicata sutta la licenza CC BY-SA 4.0.