puisìa:
- Vulissi 'siri orbu e nun viriri,
Sarausa mia, comu sì arriddutta.
Unn'è dda Sarausa ri r'aeri?
Cu è ca fici tutta sta minnitta?
("A minnitta", Barbagallo)
vinnitta
fs.: la vinnitta
pl.: li vinnitti
Traina (1868)
Vinnitta.
- s. f. Onta o danno che si fa in contraccambio di offesa ricevuta: vendetta.
- a vinnitta, in gran quantità: a vendetta. Vale anche, da prodigo: alla scialacquata.
- mala vinnitta: sciupinìo.
- Sterminio, conquasso. Onde fari vinnitta: conquassare, sterminare. E anco: far un casa del diavolo. Oltre il suo significato di vendicare: far vendetta.
La vuci di Traina veni dû
Wikisource Talianu
e veni pubblicata sutta la licenza
CC BY-SA 4.0.