Mansuetùdini, Mansuetùtini, Mansuitùtini. s. f. Disposizione abituale dell'animo contro l'impeto dell'ira: mansuetùdine.
<< Mansuetu
ìnnici
Mansuliddu >>
Sta paggina utilizza materiali di Wikisource Talianu ca veni pubblicatu sutta la licenza CC BY-SA 4.0.