aiutari {verbu}
puisìa:
- Un passareddu cadi fulminatu.
Mori cu l'ali aperti in un minutu;
na runninedda mi cariu allatu.
Si ci putia dari lu me ciatu,
cusà l'armala avissi rivinutu?
La portu dintra, la vogghiu aiutari,
fazzu di tuttu pi falla campari.
("Cadinu aceddi morti", Ancona)
avvucatu {sust.}
puisìa:
- Pi la me lingua sugnu un avvucatu,
ma cu li mura pozzu ragiunari
picchì sta maliditta lingua 'nglisi
è fatta di papocchi e mali 'ntisi.
("Malidittu la lingua!", Ancona)
imperu {sust.}
puisìa:
- La chiamu Amerisicula, ed è veru!
Ci stamu quasi tutti siciliani.
Stu Brucculinu addivintau l'imperu
dî Siculi emigranti Amiricani.
Ma si l'hê diri cu cori sinceru,
ccà nni criamu la casa e lu pani,
nta chista granni America ospitali
chi nta stu munnu nun ci nn'è uguali!
("Amerisicula", Ancona)
jittari {verbu}
puisìa:
- All'aria la ittavi a la vintura.
Pigghia lu volu comu assicutata,
trova la libertà franca e sicura,
lassannu na vucidda dilicata,
ancora 'ncurpurata di paura.
Scumpari comu persa e dispirata.
A mia nun mi ristava chi pinzari.
Lu suli focu stava di spuntari!
("Cadinu aceddi morti", Ancona)
muzzicari {verbu}
puisìa:
- A tarda notti un omu va a svigghiari
'nta la so risidenza a lu dutturi,
dicennu cu prudenza, "Avia a scusari,
un casu d'emergenza, pi favuri!
Un cani chi mi vinni a muzzicari
e la firita mi fa gran duluri.
Si scinni e mi la voli midicari
ci sugnu gratu, palora d'onuri".
("Però lu cani nun ni lu sapia", Ancona)
nzignari {verbu}
puisìa:
- S'un mi la 'nsignu sugnu ruvinatu,
sta lingua 'nglisi c'un sacciu parrari.
("Malidittu la lingua!", Ancona)
panza {sust.}
puisìa:
- Davanti 'na scola elimentari
stava passiannu un panzutu parrinu
chi forsi stava dda ad aspittari
un scularettu, un niputinu;
ma la bidella ci va 'ddumannari:
"Lei, riverendu, c'aspetta un bambinu?"
"No, signurina, la pinsati mali.
La panza l'haiu grossa naturali."
("Davanti 'na scola", Ancona)
pruvari {verbu}
puisìa:
- Quantu malifiguri c'aiu pruvati,
sparti di chiddi ca ancora a pruvari.
("Malidittu la lingua!", Ancona)
sapiri {verbu}
puisìa:
- Lu medicu s'affaccia arrabbiatu,
rimpruverannu a dd'omu rispunnia,
"Ma lu sapiti chi doppu curcatu
a nociri un dutturi è 'na pazzia?"
"Ma iu lu sacciu, ni sugnu 'nfurmatu,
però lu cani nun ni lu sapia".
("Però lu cani nun ni lu sapia", Ancona)