calari {verbu}
puisìa:
- Comu si fà stu focu, e la surgenti
D'unni diriva non si sa pricisu;
Ognunu nni la cunta inutilmenti,
Chi non sù tistimonii di visu.
Empedocli, chi vosi seriamenti
Calarci a rischiu di ristari accisu,
Iddu sulu li cosi ch' 'un si sannu
Ni putrà diri: ma si sta aspittannu.
("Lu focu di Muncibeddu", Tempio)
curiusu {agg.}
puisìa:
- 'Stu Filosofu arditu e curaggiusu,
Pr' 'un si passari chista musca a nasu,
Vosi calari propriu 'dda ghiusu
Pri ristrani di tuttu pirsuasu;
Tuttu vosi vidiri curiusu
Ccu l'occhi proprii, ed accirtau lu casu:
Ma fu da tanti cosi' 'mbarazzatu,
Ch'ha tantu tempu, e ancora 'un è turnatu.
("Lu focu di Muncibeddu", Tempio)
fami {sust.}
puisìa:
- Quannu nni forzi a rumpiri
li mutui ligami,
chi non fai fari all'omini,
di pani o sacra fami!
("La carestia", Tempio)
gaggia {sust.}
puisìa:
- Iu in una gaggia mia
Un cardidduzzu avìa,
Chi cuntinuu satava
Senza queti, e riposu
Circannu libertà. Tu si assurtatu,
Cardidduzzu, e non vidi
La tua felicità. Tu non hai dica
D'abbuscarti la spisa;
("La libertà", Tempio)
prizziusu {agg.}
puisìa:
- La bella Libertà! Matri natura
Non putìa fari a nui
Donu chiù preziusu, o darni chiui.
Mossu dunchi a pietà
Cci dugnu libertà.
("La libertà", Tempio)
scappari {verbu}
puisìa:
- Mangi, e bivi, e non fai nudda fatica.
Chista stissa prigiuni,
Da cui cerchi a vuluni
Scappari, ti fa esenti tutti l'uri,
Di crudi Cacciaturi,
E di l'artigghj feri
Di nigghj, e di sparveri....O libertati!
("La libertà", Tempio)